"
...
Sonra nasıl oldu bilmem, ben değiştim. Evet, sen değil ben değiştim. Kıskançlığım yeni baştan tepti, yangın eskisinden daha azılı bir saldırışla etrâfımı aldı. Korku ve özlemenin çifte ateşi arasında kaldım. Sana evlenmek teklifinde bulunamıyordum. Haşmet'le ayrılık dâvân arasında evlilik aleyhinde bâzı sözler söylemiştin. Bu yolda bir ricâmı reddedersen ben seni büsbütün kaybedeceğim demekti. Bu korku beni kötürüm etti. Haydi bekleyeyim... Senin, geçirdiğin kötü denemeden sonra ağır ağır avunmanı, tekrar evlenmeyi arzu edeceğin zamanı bekleyeyim. Fakat bana öyle geliyordu ki seni elimden alacaklar. Her gün türlü türlü insanlar arasında geçirdiğin kalabalık hayatta nihâyet bir tehlike çıkagelecek. Sana sokulmaya korktum, sana sokulmamaktan yandım. Birlikte gezdiğimiz toplantılardan artık nefret etmeye başlamıştım. Herkesten kuşkulanıyordum. Sana istek gözüyle bakıyorlar mı diye bütün erkekleri kolluyordum. Sinirlerim dehşetle gerilerek bir delinin kızıl bakışları ile sağı solu alazlıyordum. Kadın arkadaşlarına bile güvenim kalmamıştı. Belkıs senin kulağına bir şey söylese, seninle biraz gülüşse muhakkak bir erkekten bahsetitğini sanıyordum. Ayrı geçirdiğimiz bir akşam olursa ertesi gün yüzünde gizli izler, benden uzakta yaşanmış mâcerâ gölgeleri araştırdım.
Senin öte berini çalmaya başladım; eldiven, mendil, firkete, ağızlık elime ne geçerse... Bu eşyânı kâh öpüp kokluyor kâh ısırıp dişliyordum. Atölyedeki şömineye atıp yaktığım, zevkle seyrine baktığım da oldu. Kısacası derdim şuydu: Benim olmanı istiyordum, öyle ki dış dünya artık senden bir şey alamasın. Senin güzel yüzünü kimse görmesin, halâvetli, vakarlı perdelerle dalgalanan sıcak sesini kimse işitmesin. Sen de kimseyi görme, muhayyiline bile benden başka şey girmesin. Geçmişin, geçmemiş olsun!
Bugün düşünüyorum ve anlıyorum: Ben, farkında olmayarak seni yok etmek, seni öldürmek istemiştim.
... " ...............................................
Safiye Erol - Ciğerdelen.
Kubbealtı Neşriyâtı
7. Baskı
Sayfa 105 - 106
+ Hayatımda ilk kez, bir kitapta, benim hastalık derecesinde olan kıskançlık duygumun cümlelere dökülmüş halini gördüm..
|
2009-11-11 23:43:58 - beyazgelinciik'e..
Kalem Oynatan :
kalemhaneSon noktayı koyan güzel insan ;
Bırakın bu beylik laflarını yahu.. Her şeyin fazlası zararmış.. Peh..
Mutluluğun, sağlığın, huzurun, zararsızlığın fazlası asla zarar olmaz:)
Var'ol..
İlişik